Penilaian pelaksanaan kurikulum bahasa Tamil di sekolah kebangsaan daerah Gombak / Sivabalan Tanggayah - Sivabalan , Tanggayah (2019)
Kajian ini adalah bertujuan untuk menilai pelaksanaan Bahasa Tamil Sekolah Kebangsaan (BTSK) di peringkat sekolah kebangsaan berdasarkan model penilaian CIPP oleh Stufflebeam (1971). Reka bentuk kajian kuantitatif yang merangkumi instrumen soal selidik dan ujian telah digunakan. Seramai 93 orang murid daripada 6 buah sekolah kebangsaan yang menjalani program BTSK telah terlibat dalam kajian. Tiga dimensi penilaian iaitu penilaian input, penilaian proses dan penilaian produk telah dipilih untuk menilai pelaksanaan program ini. Di bawah penilaian input, terdapat dua aspek iaitu kemudahan infrastruktur dan peralatan serta kesesuaian buku teks telah dinilai untuk mengetahui sejauhmana aspek ini membantu pelaksanaan program BTSK. Aspek penilaian kemudahan infrasruktur dan peralatan diberi penilaian tinggi [M 3.74, SP 1.27] Aspek kesesuaian buku teks turut diberi penilaian tinggi [M 3.88, SP 1.16]. Ini bermaksud hasil penilaian dimensi input secara keseluruhan menunjukkan bahawa responden bersetuju bahawa kedua- dua aspek ini sememangnya membantu pelaksanaan BTSK. Namun penambahbaikan perlu dilakukan dari segi bekalan tambahan untuk melengkapi infrastruktur dan peralatan yang sedia ada dan kualiti buku teks. Dimensi penilaian proses pula telah dikaji dari dua aspek, iaitu proses pengajaran guru dan masalah-masalah yang dihadapi oleh responden dalam mempelajari Bahasa Tamil. Aspek pengajaran guru diberi penilaian pada tahap tinggi (M 3.86, SP 1.13). Namun penambahbaikan turut diperlukan dalam pedagogi guru dengan mempelbagaikan kaedah pengajaran dengan menyelitkan elemen- elemen Teknologi Maklumat Komunikasi (TMK) bagi memudahkan murid-murid menguasai kemahiran bahasa pada tahap yang optimum. Aspek penilaian masalah- masalah dihadapi juga diberi penilaian yang tinggi (M 3.45, SP 1.36). Bukan mata pelajaran teras, terlalu banyak kemahiran yang perlu dikuasai, dan minat merupakan masalah utama yang perlu diberi perhatian. Pengkaji mencadangkan untuk menjadikan Bahasa Tamil sebagai mata pelajaran teras bagi murid yang menjalani program ini pada peringkat Ujian Penilaian Sekolah Rendah (UPSR). Dengan demikian, kedudukan Bahasa Tamil dapat diiktiraf di sekolah kebangsaan. Buku teks perlu dikaji semula dengan merujuk kepada kemahiran yang perlu dipelajari. Kemahiran yang lebih releven dengan masa kini perlu dipertimbangkan bagi menimbulkan minat murid terhadap buku teks. Akhirnya, dimensi penilaian produk yang menilai hubungan signifikan antara tahap pencapaian Bahasa Tamil dengan jantina, pendapatan dan bahasa menggambarkan bahawa ketiga-tiga pembolehubah ini tidak mempunyai hubungan yang signifikan. Ini menunjukkan bahawa ketiga- tiga pembolehubah ini tidak mempengaruhi tahap pencapaian Bahasa Tamil. Dicadangkan program BTSK ini diteruskan dan berpotensi untuk mencapai matlamat kurikulum secara sepenuhnya. Namun matlamat hanya dapat dicapai dengan adanya penambahbaikan yang berperingkat. Kerjasama semua pihak adalah perlu bagi menjayakan program BTSK ini.